چرا تروریست‌ها و حامیانشان خروج از حلب را رد کردند؟

 

تروریست‌ها که تا همین سه هفته پیش حاضر نبودند بخش اشغالی حلب را ترک کنند و بر نبرد تا آخرین فشنگ تاکید می‌کردند در برابر موج پیشروی ارتش سوریه و نیروهای متحد دچار گسیختگی سازمان و نابودی طرح و برنامه در حوزه دفاع منطقه‌ای و محله‌ای شده و سراسیمه بالغ بر 20 محله بزرگ و کوچک شهر را با کمترین درگیری‌ها به ارتش و نیروهای متحد این کشور تقدیم کرده و خود را در مساحتی کمتر از دو کیلومتر مربع محاصره کردند. این تروریست‌ها البته پش از تنگ شدن عرصه و از روی ناچاری، حاضر به ترک شهر شدند.

اما آن روی سکه، در حالی که روس‌ها با ترک‌ها به توافق رسیده بودند، جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان بزرگ‌ترین حامی مردم سوریه در برابر تروریست‌های تکفیری در طول سال‌های گذشته، بندی را وارد این تفاهم کرد که طی آن درخواست شده بود در قبال خروج تروریست‌ها از بخش شرقی حلب، مردم مظلوم و در محاصره فوعه و کفریا در استان ادلب به مناطق تحت کنترل دولت منتقل شوند. با رد شدن این درخواست از سوی تروریست‌ها و حامیان منطقه‌ای و بین‌المللی آنها، عملا جنگ دوباره دامن حلب را گرفت.

اما چرا تروریست‌ها حاضر نیستند وارد این معامله شوند و هزاران نفر از اعضای خود و خانواده‌های آنها را با ساکنان فوعه و کفریا مبادله کند؟ در پاسخ باید گفت:

1⃣_جبهه‌النصره و حامیان آنها می‌دانند که در فوعه و کفریا بالغ بر چهار هزار نفر نیروی رزمی وجود دارد که در صورت آزاد شدن مانند رزمندگان نبل و الزهراء به صفوف ارتش سوریه خواهند پیوست و جبهه حلب به شدت تقویت می‌شود. البته یک دلیل دیگر هم دارد، مردم فوعه و کفریا در صورت مهاجرت از خانه و کاشانه خود باید در حلب مستقر شوند که این استقرار برای ترکیه‌ای که اهداف پلیدی دارد بسیار سخت و ناگوار است.

2⃣_فوعه و کفریا در حال حاضر در مقابل شهرهای مضایا و الزبدانی در ریف دمشق در آتش‌بس به‌سر می‌برند. تخلیه فوعه و کفریا یعنی اینکه دست ارتش سوریه برای پاکسازی نهایی این دو شهر که آخرین نقطه امید تروریست‌ها در مباحث نظامی و روانی است از دست می‌رود. محور مقاومت تاکنون صرفا به‌خاطر حفظ جان مردم این دو شهر عملیات در مضایا و الزبدانی را متوقف کرده است.

3⃣_ تروریست‌ها به‌خوبی حساسیت ایران بر روی مردم دو شهر فوعه و کفریا را می‌دانند و می‌خواهند برگه فشار خود را همچنان حفظ کنند. دو فروند هواپیمای سی‌ 130 ارتش ایران در سوریه حضور داشته و در صورت مساعد بودن هوا و نبود باد شدید کمک‌های خود را برای مردم این منطقه می‌فرستند که البته هیچ کفایت نمی‌کند.

4⃣_اگر مضایا و الزبدانی هم به سرنوشت داریا و خان‌الشح تبدیل شوند، صدها تن از نیروهای ارتش برای فعالیت در سایر جبهه‌ها آزاد می‌شوند که این مساله هم برای تروریست‌ها خطرناک است. پیش از این با آزاد شدن نیروها از داریا، ارتش به سراغ خان الشیح رفت و پس از خان الشیح هم منطقه آلوده بیت جن در انتهای غوطه غربی در دستور کار پاکسازی قرار دارد.

5⃣ _تروریست‌ها ترجیح می‌دهند که اعضایشان به همراه خانواده در الزبدانی و مضایا بمانند تا اینکه بخواهند به ادلب بیایند. همین‌الان هم ادلب ظرفیت پذیرش بیشتر تروریست‌ها که دچار تعارضات فکری و عملی هستند را ندارد. در طول روزهای گذشته و با حضور تروریست‌های داریا، خان‌الشیخ و مناطق پیرامونی، الهامه، التل، معضمیه‌الشام و ….

6_البته می‌توان به این سیاهه موارد دیگری را هم افزود، بنابراین در صورتی که تروریست‌ها با مبادله حلب در برابر فوعه و کفریا موافقت کنند، بازی دو سر برد برای محور مقاومت به‌خصوص مردم، دولت و ارتش سوریه خواهد بود. در طول دو روز گذشته بارها دوستان می‌پرسیدند چرا به تروریست‌ها اجازه خروج از حلب داده شده است در حالی که در منطقه‌ای بسیار محدود در محاصره هستند، امیدوارم که به پاسخ خود رسیده باشند.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *