خاطرات جوانترین فرمانده دفاع مقدس سردار شهید مسعود پبشبهار

از شهدای والامقام شهرستان بهبهان
 سن ۱٩ سال

سال ۱۳۵٨ در خوزستان سیلی آمد و اطراف شهرهاي ماهشهر و بندر امام گرفتار این سیل شدند. آن زمان مسعود دانش آمـوز سال دوم هنرستان آیت الله سعیدي بود و مسئول انجمن اسلامی آنجا و من هم معاون هنرستان بودم.

یک روز آمد پیشم و گفت: آقا من رفته ام مناطق سـیل زده را از نزدیـک دیـده ام؛ مـردم مشـکل خاصـی ندارنـد، دولـت دارد کمکشان می کند، کمکهاي مردمی هم خوب به آنجا می رسد، اما احشام (گاو و گوسفندها) آن مناطق به دلیل آبگرفتگی، علـوفه اي براي خوردن ندارند و در عذابند. به او گفتم: آقا مسعود بگذار ما اول شکم مردم را خوب سیر کنیم و به یـک جـاي گـرم آنها را انتقال بدهیم تا بعد ببینیم چه کاري می شود براي گاو و گوسفندهایشان کرد.

چند روز بعد دوباره نزدم آمد. سلام کرد و گفت: آقا ما رفته ایم و مقدار زیادي علوفه از باغهاي منصوریه (روستایی در نزدیکی بهبهان) تهیه کرده ایم، حالا شما کمک کنید تا آنها را به مناطق سیل زده برسـانیم . او بـا کمـک بچـه هـاي انجمـن اسـلامی هنرستان علوفه ها را تهیه کرده بود. تمام دستانشان زخم شده بود و من با دیدن دستهاي آنها گریه ام گرفت.

همان روز یکـی دو وانت تهیه کردم تا علوفه ها را از منصوریه به بهبهان بیاورند و آن را در گوشه اي از حیاط هنرستان بگذارند. صبح روز بعد وقتی به هنرستان آمدم، دیدم به اندازه ۲ کامیون بزرگ در حیاط مدرسه علوفه جمع شده است. مدیر هنرسـتان با دیدن علوفه ها گفت: احمدپور اینجا چه خبر است؟! من نیز جریان را براي او شرح دادم.

زنگ تفریح که شـد از همکارانمـان که صد نفري می شدند، نفري ۲۰۰ تومان پول گرفتم و با آن پولها دو کامیون کرایه کردم تا بار علوفه را برایمان بـه ماهشـهر ببرند. با آمدن کامیون ها بچه ها با شوق و ذوق فراوان علوفه ها را بارگیري کرده و مسعود و چند تن از بچه هاي انجمن اسلامی نیـز همراه با کامیونها به مناطق سیل زده رفته و علوفه ها را در آن مناطق توزیع و در حالی که از خوشحالی در پوسـت خـود نمـی گنجیدند، به بهبهان برگشتند.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *