تروریست‌های غربی باز هم قربانی می‌گیرند

تروریست‌های غربی باز هم قربانی می‌گیرند

کشورهای اروپایی با شروع بیداری اسلامی در منطقه غرب آسیا به بهانه مبارزه به با این موج سناریوی «شبیه‌سازی بحران» را در سوریه پایه‌ریزی کردند و تروریست‌‎های تکفیری را به این کشور صادر کردند که هنوز شاهد کشتار این تروریست‌ها در سوریه هستیم.

سوریه را می‌توان در زمره کشور‌های مهم و استراتژیک منطقه غرب آسیا به شمار آورد؛ این کشور در همسایگی کشورهایی همچون فلسطین، لبنان، عراق و ترکیه قرار دارد.

جمعیت سوریه طبق آماری که در سال ۲۰۱۰ گرفته شده بود، بالغ بر ۲۲ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر بود؛ اقلیت‌های دینی مختلفی در این کشور زندگی می‌کنند. ۱۳ درصد علوی‌ها، ۷۴ درصد سنی‌ها، ۱۰ درصد مسیحی‌ها و ۳ درصد دروزی‌ها هستند.

پس از وقوع بیداری اسلامی در برخی از کشور‌های عربی که منجر به سقوط چندین حاکم مستبد در کشور‌های اسلامی شد، کشور‌های غربی با مدیریت آمریکا و همکاری برخی کشور‌های غرب آسیا به سناریوی «شبیه‌سازی بحران» در کشور‌های منطقه روی آوردند تا مسلمانان را از انقلاب واقعی کشورهای‌ خود منحرف و گمراه کنند.

جنگ سوریه یا بحران سوریه از ۲۶ ژانویه ۲۰۱۱ (۶ بهمن ۱۳۸۹) شروع شد. به بهانه مشارکت گسترده مزدوران خارجی از لیبی و تونس گرفته تا مزدوران اروپایی نمی‌توان اصطلاح جنگ داخلی را برای سوریه واژه‌ای درست دانست. در همین راستا باید گفت که برخی از کشورها، مزدوران و شورشیان کشورشان را به سوریه صادر کردند تا هم این کشور را ناآرام کنند و در سوی دیگر کشور خودشان را لوث چنین افرادی پاک کنند.

با شروع اعتراضات، نظامیان جداشده از ارتش سوریه، «ارتش آزاد سوریه» را تشکیل دادند. هشت افسر سابق ارتش سوریه طی بیانیه‌ای از شکل گرفتن ارتش آزاد را در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱ خبر دادند. در بخشی از بیانیه این گروه آمده است که «هر نیروی امنیتی که به غیرنظامیان حمله می‌کند» را دشمن خود می‌داند و هدف نهایی خود را نابودی نظام حاکم اطلاق کرده است. تقریبا ۹۰ درصد اعضای ارتش آزاد را مسلمانان سنی تشکیل می‌دهند. البته با نگاهی به قومیت‌های این ارتش پی می‌بریم که ۸۵ درصد یگان‌های ارتش آزاد را اعراب و مابقی کرد هستند.

از ژانویه ۲۰۱۱ به بعد صد‌ها هزار معترض در شهر‌های مختلف سوریه نظیر دمشق، حماه، جبله، لاذقیه، درعا و حمص به مدت چندین ماه، به ویژه روز‌های جمعه با نام‌هایی مانند جمعه عزت، جمعه مقاومت، جمعه شهدا، جمعه مبارزه، جمعه آزادگان، جمعه آزادی، جمعه نگهبانان میهن، جمعه کودکان، جمعه عشایر، جمعه صالح العلی، جمعه عدم مشروعیت، جمعه ارحل، جمعه لاللحوار و جمعه سر فرود نمی‌آوریم جز در مقابل خدا، بر ضد دولت بشار اسد دست به اعتراض و تظاهرات گسترده زدند و خواهان کناره‌گیری وی از قدرت شدند. در سوی دیگر تانک‌ها و نیرو‌های نظامی ارتش سوریه هم در شهر‌های سوریه نظیر دمشق، درعا و حمص استقرار یافتند و اقدامات شورش‌گرایانه معترضان را که در واقع معترش نبودند، بلکه مزدور بودند، سرکوب کردند.

پس از نا آرامی‌های سوریه در همان سال، جنگ‌ داخلی در این کشور گسترش یافت. ناکام ماندن گروه موسوم به «ارتش آزاد سوریه» سبب شد تا مناطق روستایی به کانون جذب نیرو برای گروه‌های سلفی تبدیل شود. نکته جالب توجه این است که ارتش آزاد سوریه در ابتدا مورد حمایت غرب و کشور‌های عربی قرار داشت، اما اختلاف بین آن‌ها باعث شد که این گروه نتواند به نیرویی منسجم تبدیل شود.

ادامه دارد…

 

دفاع پرس



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *