روز چهارم ماه محرم الحرام

۱-فتوای شریح قاضی به قتل امام حسین علیه السلام

در این روز از سال ۶۱ ه ابن زیاد با استناد به فتوایی که از شریح قاضی گرفته بود، در مسجد کوفه خطبه خواند و مردم را به کشتن امام حسین علیه السلام تحریک کرد.

یکی از عوامل اصلی و بسیار مهم در بسیج مردم کوفه و شام علیه امام حسین (علیه السلام) صدور چنین فتوایی از شریح قاضی بوده است.

شریح  به محض ورود عبیدالله به کوفه در دارالاماره او حضور یافت و بدون در نظر گرفتن تعهد بر وفادارى با آل‏ على (علیهم السلام)، به جرگه مخالفین آن‏ها پیوست و یکى از مشاورین درگاه عبیدالله گردید. و عبیدالله نیز که جهت رسیدن به مقاصد خود به حمایت اشخاصى همچون شریح قاضى که در میان مردم مقدس مآب کوفه، از شخصیت ممتازى برخوردار بود نیاز داشت، از او استقبال کرد و او همان کارى که در برابر سوء استفاده‏ هاى «زیاد» و پسرش عبیدالله انجام داد، تا جایى که عبیدالله از کم‏ترین سخن او فتوایى ساخت « معروف است که وی به دستور عبیدالله زیاد، فتوا داد که چون حسین بن علی علیه السلام بر خلیفه وقت خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.»
و از آن براى بسیج مردم کوفه علیه حسین‏ بن على علیه السلام استفاده کرد بر اثر همین فتوی بود که مردم با امام خود جنگیدند و شهیدش کردند و او که شاهد چنین سوء استفاده‏ هایى از گفته خود بود، مهر سکوت بر لب نهاد و به دلیل ترس، مصلحت جویى و عافیت‏ طلبى خود کوچک‏ترین اعتراضى نکرد و به این وسیله کفه ترازوى دشمن را در مقابل آل‏ على ( علیهم السلام) سنگین‏تر نمود .



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *