وصیت‌نامه شهید ابوالفضل خوران/ نگذارید آمریکا و مزدورانش، انقلاب ما را به عقب برگردانند

شهید خوران در وصیت‌نامه خود آورده است: «وصیت‌نامه را در حالى مى‌نویسم که هر لحظه آرزوى شهادت در راه خدا را دارم. وصیتم را مى‌نویسم، وصیتم فقط پیام است».

شهید «ابوالفضل خوران» ۱۰ مهر ۱۳۴۳ در بجنورد چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام هشت آذر ۱۳۶۰ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

«بسم الله الرحمن الرحیم

وصیت‌نامه اینجانب (ابوالفضل خوران)

و لا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون. آل عمران (۱۶۹)

اى مسلمانان جهان، اى ایرانیان، اى پدر و مادر ایرانى، کشته شدگان راه حق را مرده نپندارید بلکه آن‌ها زنده هستند و در پیش خدایشان روزی مى‌خورند.

وصیت‌نامه را در حالى مى‌نویسم که هر لحظه آرزوى شهادت در راه خدا را دارم. وصیتم را مى‌نویسم، وصیتم فقط پیام است.

پیام من، پیام یک فردى که در راه خدا جانبازى مى‌کند و پرارزش‌ترین چیزى که در زندگیش دارد این است.

که اى ملت شهید پرور ایران، امام امت را، روح خدا را، رهبر مستضعفان را، امید مستضعفان را تنها نگذارید همیشه با انقلاب باشید که خداى نکرده دست پلید آمریکا و مزدورانش اعم از منافقین و دیگر گروه‌هاى ضدانقلاب، انقلاب ما را به عقب برنگردانند.

مردم بجنورد، هوشیار باشید و همیشه در صحنه باشید و نگذارید گروهک‌هاى منافق کارى بکنند. شما همچون که در مقابل شاه خائن با مشت‌هایتان ایستادید در برابر گروهک‌هاى منافق و ضدانقلاب هم بایستید چون دیگر نمى‌توانند کارى بکنند، الان منافقین مانند کسى هستند که تا خرخره در گرداب فرو رفته است و دست و پا مى‌زند و ترور آخرین فعالیت آن‌هاست به گفته امام بکشید ما را ملت بیدارتر مى‌شود. الحمدلله ملت ما بیدار شده است و با یاد خدا همیشه آن‌ها را سرکوب خواهند کرد.

و پیام دیگرم به پدر و مادرم این است که در مرگم عزا نگیرند و لباس سیاه نپوشند بلکه در مرگم خوشحال باشید و حتى شیرینى بدهید که مبادا دشمنان اسلام و انقلاب با عزا گرفتن شما خوشحال شوند. مادر، براى من که فرزند تو هستم گریه نکنید.

خواهرم و برادرم، براى من خوشحال باشید و شما براى خودتان افتخار کنید که نوجوان ناقابلى را در راه خدا و رهبر تقدیم اسلام کردید. وقتى که من به شهادت رسیدم افتخار کنید که نوجوانى داشتید و در راه خدا دادید.

خدا نگهدار شما».



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *