به احترام پرچم جمهوری اسلامی

معمولا یک ماه مانده  به ایام مبارک دهه فجر ، خودمان را برای برگزاری هرچه با شکوه تر مراسم این ایام مبارک آماده می کردیم هرکس هرکاری از دستش برمی آمد، انجام می داد.

معمولا یک ماه مانده  به ایام مبارک دهه فجر ، خودمان را برای برگزاری هرچه با شکوه تر مراسم این ایام مبارک آماده می کردیم هرکس هرکاری از دستش برمی آمد، انجام می داد.تعدادی از برادران دربرپایی مسابقات ورزشی فعالیت می کردند ، تعدادی دیگر خودشان را برای اجرای برنامه نمایش آماده می کردند،تعدادی از دوستان سرودهای جدید را برای اجرا تمرین می کردند.

البته تمام این تمرینها و مسابقه ها و اجرای تمام برنامه های فرهنگی و هنری ؛ مخفیانه و به دور از چشم نیروهای بعثی عراق و عناصرخودفروخته داخلی انجام می شد و دراین میان ، هرسال ، تعدادی از برادران حزب اللهی و متدین ، قربانی اهداف مقدس خود شده ، روانه سلولهای انفرادی و بعضأ روانه استخبارات بغداد می شدند.البته به مرور زمان ، هوشیاری و زیرکی دست اندرکاران برنامه ها به حدی رسیده بود که در لحظه ورود ناگهانی نیروهای عراقی، تمام دکورهای نمایشی ، مبدل به چند ملحفه افتاده بر روی زمین می شد و بازیگران نیز به سرعت به حالت طبیعی خود برمی گشتند بچه ها با استفاده از کمترین امکانات موجود ، برنامه های این ایام را به بهترین وجه ممکن برگزار می کردند و ایران را به اردوگاه می آورند.

در روز ۲۲ بهمن ۶۷ ، بچه ها پرچم جمهوری اسلامی ایران را درست کردند و در ابتدای برنامه ،همه به احترام پرچم جمهوری اسلامی ایستاند و در حالی که بچه های گروه سرود ، سرود جمهوری اسلامی را می خواندند ، پرچم جمهوری اسلامی برافراشته شد.این برنامه ها به قدری جالب و جذاب بود که احساس می کردیم در مراسم دهه فجر در ایران شرکت کرده ایم .

راوی: آزاده اسماعیل یکتایی لنگرودی



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *