ایثارگران بدانند

ایثارگران بدانند

قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران

فصل ششم – پایان خدمت

ماده ۱۰۶ – خدمت پرسنل در ارتش و وزارت دفاع و سازمان وابسته به آنها به یکی از صور زیر پایان می‌یابد:

‌الف – شهادت.

ب – جانباز شدن.

ج – بازنشستگی.

‌د – بازخریدی.

ه – انتقال.

‌و – معلولیت.

ز – فوت.

ح – استعفاء.

ط – معافیت از خدمت.

ی – اخراج.

ماده ۱۰۷ – پرسنل در موارد زیر شهید و یا در حکم شهید محسوب می‌شوند:

‌الف – کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب مأموریت.

ب – کشته شدن یا فوت در هر گونه مأموریت رزمی یا جنگی و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت.

ج – کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح و یا قاچاقچیان.

‌د – کشته شدن در هر گونه حملات زمینی، هوایی و دریایی دشمن.

ه – کشته شدن یا فوت در رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی.

‌و – کشته شدن توسط اشرار، سارقین مسلح و قاچاقچیان به سبب مأموریت.

‌ز – کشته شدن توسط ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن.

ح – کشته شدن در هر گونه آموزش‌های رزمی و عملیات مانوری.

ط – کشته شدن حین آزمایش و تحقیقات در زمینه اسلحه و مهمات و وسائل جنگی و خنثی‌سازی مواد منفجره و محترقه به سبب مأموریت.

ی – کشته شدن به سبب خدمت از طریق سوء قصد اعم از این که در ایام خدمت یا غیر خدمت باشد.

ک – فوت در اثر جراحات، صدمات و بیماری‌های حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا،مشروط بر این که جراحات یا صدمات مذکور علت‌فوت باشد.

‌تبصره – منظور از مأموریت‌های مندرج در این ماده کلیه وظایفی است که تحت همین عنوان به پرسنل اعم از انفرادی یا دسته جمعی از طرف یگان‌مربوط واگذار می‌شود.

ماده ۱۰۸ – پرسنلی که یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست دهند، یا بیش از یک سال به منظور درمان بستری گردند، و یا‌به علت فقدان سلامتی،تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یک سال کارآیی خود را به دست نیاورند، چنانچه در یکی از موارد‌ مذکور در ماده فوق این وضعیت برای آنان به وجود آمده باشد جانباز و در سایر موارد معلول شناخته می‌شوند.‌جانبازان و معلولین از نظر وضعیت خدمتی مشمول یکی از بندهای زیر خواهند شد:

‌الف – پرسنلی که خسارت وارده بر عضو یا اعضاء آنان و یا میزان کارآیی از دست رفته ایشان جزئی بوده و امکان ادامه خدمت بدون مشقت برای‌آنان وجود داشته باشد به خدمت ادامه خواهند داد.

ب – پرسنلی که خسارات وارده بر عضو یا اعضاء آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان در حدی باشد که ادامه خدمت برای آنان توأم با مشقت‌باشد لکن شخصاً مایل به ادامه خدمت باشند به خدمت ادامه می‌دهند و در صورت عدم تمایل بازنشسته می‌گردند.

ج – پرسنلی که خسارت وارده بر عضو یا اعضاء آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان در حدی باشد که امکان ادامه خدمت را از آنان سلب‌نماید و پرسنلی که بیش از یک سال بستری باشند بازنشسته می‌گردند.

‌تبصره ۱ – تشخیص تطبیق وضعیت پرسنل با این ماده و بندهای آن از نظر پزشکی بر عهده کمیسیون عالی پزشکی می‌باشد.

‌تبصره ۲ – پرسنلی که بر اساس این ماده بازنشسته می‌گردند چنانچه حداکثر تا ۵ سال پس از بازنشستگی سلامت خود را به نحوی بازیابند که به‌تشخیص کمیسیون عالی پزشکی امکان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد در صورتی که واجد صلاحیت اعاده به خدمت باشند با تمایل شخصی و‌با تصویب مقامات مذکور در ماده ۷۸ این قانون با درجه یا رتبه قبل از بازنشستگی به خدمت اعاده می‌گردند.

‌ماده ۱۰۹ – جانبازان به تناسب آسیب وارده از یک ماه تا چهار سال ارشدیت برخورداری می‌گردند.

‌تبصره ۱ – طبقه بندی صدمات وارده بر جانبازان و میزان ارشدیت استحقاقی طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که با توجه به آیین‌نامه مشابه در بنیاد‌شهید توسط ستاد مشترک تهیه و به تصویب فرماندهی کل می‌رسد.

‌تبصره ۲ – تشخیص جانباز بودن پرسنل از نظر تطبیق وضعیت آنان با موارد مذکور در ماده ۱۰۷ این قانون و همچنین تعیین میزان ارشدیت‌استحقاقی هر یک از جانبازان بر عهده کمیسیون مذکور در ماده ۱۲۰ این قانون می‌باشد.

‌تبصره ۳ – مزایای شغل جانبازان بند ب ماده فوق که به خدمت ادامه می‌دهند صرف نظر از مشاغلی که به آنان محول می‌گردد حداقل معادل‌مزایای شغل آنان در زمان جانباز شدن خواهد بود.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *